Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
WESOŁYCH ŚWIĄT
RODZINA LANDYCH
ZADZWOŃ SPRZEDAŁEM DOM TWOJEGO SĄSIADA!
DŁUGA DROGA DO ZDROWIA PSYCHICZNEGO
PLAN UCIECZKI
BRATERSKA MIŁOŚĆ TRWA WIECZNIE
BRACISZEK
Bracia na zawsze.
Marcus?
Dokąd idziesz?
Wybywam. Brat mnie potrzebuje.
To na pewno dobry pomysł?
Spójrz na jego ostatniego maila.
„Szkoda, że cię tu nie ma”. „Wbijaj do Nowego Jorku”.
Jest zbyt dumny, by przyznać, że potrzebuje pomocy.
A ja sądzę, że nadinterpretujesz.
A może zapytamy Matyldę?
Mówi, żebyś słuchał głosu serca.
Dzięki, Matyldo.
Żegnaj, Keith.
Weź ją.
To bardzo hojna kochanka.
Nie, zatrzymaj ją.
Jesteś jej skałą i opoką.
Cholera. Gdzie ja jestem?
Czas na plan B.
Wiem. Ja też się o niego martwię.
Jasny gwint!
Jadę do ciebie, brachu.
Jak wyglądam?
- Powinienem stać, gdy wejdą. - Jak to?
To ludzie z telewizji. Grunt to wizerunek.
- No tak. - Co powiesz na to?
Marynarka zapięta.
Już.
Może nogi bliżej siebie.
Przesadziłem? A jeśli stanę bokiem?
Głowa w dół, zamyślony, poważny. A gdy wejdą...
Rudd. Wyluzuj.
Zaoferowali ci występ za to, kim jesteś.
Nie za wygląd.
Za to, że zbudowałeś od podstaw agencję nieruchomości.
Nie musisz robić show. Ty jesteś show.
- Serio? - Tak.
A jako asystentka wygrałam najlepszą miejscówkę.
Miu, bez ciebie bym sobie nie poradził.
Dziękuję.
- Oto i on! - Hej!
Nasza gwiazda.
- Miło was widzieć. - Rudd.
Zapomniałam, jaki jesteś wielki.
Jak dom-bliźniak.
Tak. Aż się ciebie boję.
Jakbyś wyszedł z laboratorium.
- Za duży. - Wielkolud.
Właśnie.
To co, działamy?
- Nadaję się? - Sam to oceń.
Usiądź.
W tym sezonie Nowojorskich graczy
powrócą Hayley Boyajian i Kieran Francis.
Mam fetysz stóp.
Stóp kwadratowych.
Mój ojciec walczył z rakiem mózgu i zmarł.
Jego mieszkanie sprzedałem radiologowi.
Ale na scenie pojawił się nowy agent.
Rudd Landy.
Nie przyszedł się uśmiechać, tylko domykać transakcje.
Zbudowałem firmę od zera, krok po kroku, oferta po ofercie.
Jestem grubaskiem z New Jersey z licencją i marzeniami.
Jego nazwisko brzmi znajomo? Macie rację.
Rudd to młodszy brat miliardera, zarządcy funduszu hedgingowego
i człowieka sukcesu, Josha Landy’ego.
DJ-a, filantropa, magnata finansowego,
co tylko chcecie.
Innymi słowy,
Rudd ma kompleksy wielkości Wielkiego Jabłka.
Jestem nowy w branży,
ale zrobię wszystko, by wyjść z cienia brata.
Czy Rudd pozostanie jedynym Landym, który musi coś udowodnić?
Przekonacie się w tym sezonie Nowojorskich graczy.
Ale super. Aż zaniemówił.
Niezłe, co?
Tak. Nie pamiętam, żebym mówił o cieniu mojego brata.
Nie mówiłeś. Użyliśmy AI, żeby dodać ci parę kwestii.
Zawsze tak robimy.
To tylko szkic. Mamy opcje.
Mam dużo mięśni, żeby czuć się jak duży chłopiec,
a nie mała suka mojego brata.
Świetne. Życiowe.
Serce mi się kraje.
Zawsze na drugim miejscu. Zawsze w cieniu.
Ale teraz masz szansę zabłysnąć.
Nie krępuj się. Uwielbiamy feedback. Śmiało.
Może mniej Josha, a więcej mnie?
- Ile mniej? - W procentach.
Może zero Josha? A ja wskoczę na sto procent.
Czyli nie chcesz być w cieniu brata.
I właśnie o tym jest zapowiedź.
Nie widzę tu problemu.
Słuchajcie, cieszę się, że daliście mi tę szansę.
Wiem, co wasz program mógłby zrobić dla mojej firmy.
I powiadam, że dam czadu.
Bo jestem gotowy na ekstraklasę.
Ale jeśli to jest punkt wyjścia,
chyba mi to nie pasuje.
- Chciał powiedzieć... - Poczułaś?
Zdecydowanie.
To jest nasz punkt wyjścia.
Jeśli wniesiesz tę energię do programu, nie potrzebujemy Josha.
Będzie energia.
Energia wilczura.
Nie. To piesek kanapowy.
Nie o to chodzi. Prawda, wilczurze?
Prawda.
Cześć, bracie. Tak sobie myślałem.
Dawno się nie widzieliśmy,
a nasze grafiki nigdy się nie pokrywały.
Ale po twoim ostatnim mailu doznałem olśnienia.
Napisałeś: „Do rychłego!”.
I pomyślałem,
że teraz jest ten moment.
Wiodę kapitalne życie.
Dużo ostatnio podróżuję,
spędzam czas na łonie przyrody,
poznaję ludzi.
Dzień dobry.
Grajcie śmiało.
- Jak smakuje? - Jesteś kelnerem?
Nie, tylko pytam.
Wiem, że jesteś zajęty, więc wyświadczam nam przysługę.
Otóż to! Jadę do ciebie, starszy bracie!
Chciałem zrobić ci niespodziankę, ale za bardzo się jaram.
To jak nie trzepać gruchy przez tydzień,
a potem na widok dziewczyny spuścić się w spodnie.
Co robisz? Miałeś tylko pilnować laptopa.
Chwila, stary. Kończę myśl.
„Spuścić się w spodnie”.
Jadę do ciebie, starszy bracie!
Szlag.
Mia? Idziesz?
Od teraz skupiamy się na programie.
- Idzie nowe. - Cieszę się.
Nawet jeśli wyskoczy coś nieoczekiwanego.
- Wiesz, że nie lubię niespodzianek. - Tak.
Jeśli coś wyskoczy, poradzisz sobie.
Im bardziej się rozpędzimy,
tym większe szkody wyrządzi choćby drobiazg.
Gdy bolid F1 najeżdża na kamyk,
to dosłownie wybucha.
- Serio? - Tak.
Masz usuwać kamyki. A zatem?
Mówiłam tylko, że
twój samochód już na ciebie czeka.
Słyszę go stąd.
Cholera.
Nowy Jorku, nadchodzę!
Jakie słodziaki!
Bracia!
Impreza jest niesamowita. Jestem z ciebie dumny.
Jak spotkanie?
- Za dwa dni zdjęcia. - Serio?
Nareszcie gram w ekstraklasie.
Chcę, żebyś wiedziała, że wszystkie poświęcenia naszej rodziny
w końcu popłacą.
Tak się cieszę.
Wracam do pracy. Muszę się dalej podlizywać.
- Gdzie siedzę? - Stolik numer pięć. Brat już czeka.
Czy mam opuchniętą twarz? Zawsze mi to wypomina.
Wyglądasz świetnie. Słowo.
Dzwonię do Clooneya: „Dzięki za walizkę”.
On na to: „Otwierałeś?”.
A w środku milion dolarów! To nie walizka była prezentem.
To dopiero jest prezent! Cześć, wielkoludzie.
Wyglądasz wspaniale.
Co z twarzą? Przypakowałeś? Dobrze wyglądasz.
- Pracujesz dla Josha? - On?
To mój młodszy brat Rudd. Jest agentem nieruchomości.
Wystąpię w nowym sezonie Nowojorskich graczy.
Niesamowite. Przypomnij, co to?
Duże reality show.
W sam raz dla ciebie! To właśnie powinieneś robić.
Ludzie uwielbiają reality show.
Zapominają wtedy, jak gówniane mają życie.
Gratuluję. Zasłużyłeś.
- Dzięki. - Sprzedajesz dom Josha?
- A sprzedajesz? - Dobrze mi służył, ale już pora.
On nie chce wystawiać domu starszego brata.
Nie chce mieć do czynienia z Biznesowym Joshem.
„Zaniżona cena?”
Pięć tysięcy dolarów od Blumenfeldów.
Taka suma wiele zmieni.
Dziękuję. Wszyscy możemy spać spokojniej,
gdy bezdomni też mają gdzie spać.
A to nie byłoby możliwe bez waszych hojnych darowizn.
Rudd Landy, mój mąż.
Dziesięć tysięcy dolarów?
Kocham cię.
To chyba już wszyscy darczyńcy.
Jestem wdzięczna każdemu z was...
Mamy specjalne nagranie wideo.
Cześć, Deirdre, tu Paris.
Gdy Josh powiedział mi o „Materacowych cudach”, oszalałam.
Każdy, kto mnie zna, wie, jak przejmuję się
kryzysem bezdomności w Ameryce.
Dlatego przekazuję 100 tysięcy dolarów.
Róbcie swoje. Kocham cię, Josh.
O rety!
Josh, wstań.
Nalegam.
Czemu zawsze mnie przebija? Co chce udowodnić?
Wystawia dom za 19 milionów i nic mi nie mówi?
- Pogadajcie. - Nie będę się prosił.
Tego właśnie chce. Wiecznie mnie dojeżdża.
„Co z twarzą? Przypakowałeś? Dobrze wyglądasz”.
- Bo to prawda. - To był przytyk.
I udaje, że nie zna Nowojorskich graczy.
Zna celebrytów, ale nie słyszał o Hayley Boyajian?
Nie wierzę.
Taka suma to same kłopoty.
Skomplikuje ci podatki.
Nie zazdroszczę.
Wciąż o tym gadamy?
Masz rację. Już skończyłem.
Maxine.
Moja ślicznotka.
Mieliśmy nie brać więcej kalek.
Była do uśpienia.
Jutro odbędzie się event adopcyjny.
Za dużo bierzesz na barki. Nie masz dość?
Musimy organizować bankiety, bo inaczej bogacze
nie dadzą pieniędzy.
Po odliczeniu kosztów ledwo coś zyskujemy.
Przestańcie!
Straszycie Maxine.
- Miałeś do niej nie pisać. - Ktoś musiał.
Co się dzieje?
Pojawiła się nowa laska, dlatego...
Zagadałem pierwszy i Shane o tym wiedział.
Rozmawia z tobą, żeby się do mnie dobrać.
A jeśli woli Cory'ego?
Tato, mama ma udar.
Nieprawda. Po prostu woli słabszych.
Słabas.
Dość.
Cory, chodź.
Jak wiesz, mój brat też mnie gnębił.
Przyprowadzałem dziewczyny.
A rano wymykały się z pokoju Josha po mistrzowskim seksie.
Powtarzasz się.
Wiem, ale czy jego egoizm mnie pokonał?
Nie. Był paliwem, które wyniosło mnie na szczyt.
Jeśli chcesz walczyć z lepszymi, musisz przekraczać granice.
- Tak. - Dobra.
Halo?
Nie ma za co.
- Przy telefonie. - Pomagam ci.
Nic mu nie jest?
Oczywiście. Już jadę.
Dzwonili ze szpitala. Brat miał wypadek.
Spokojnie. Jest twardy.
Rudd Landy?
Z bratem wszystko w porządku?
Tak. Miał sporo szczęścia.
- Możemy go zobaczyć? - Jest pod wpływem leków.
Zapraszam.
Kto to, kurwa?
- To nie brat. - Na pewno?
Pomyłka. Szukamy Josha Landy’ego.
Nie Marcusa Pinchela?
Kogo?
Napisano: „Proszę o kontakt z Ruddem Landym, starszym bratem”.
BĄDŹ BRATEM, O JAKIM MARZYŁEŚ ZGŁOŚ SIĘ!
Dobra, Marcus. Gramy w konia.
Spudłujesz, dostajesz literkę.
Jasne.
Szlag.
Musiało boleć. Na pewno nic ci nie jest?
Nikt nigdy o to nie pyta.
Nie mów nikomu, że byłeś ze mną, gdy to się stało.
- Mogę mieć kłopoty. - Nie zauważą. Często się ranię.
- Chcesz czapkę? - Nie, zatrzymaj.
Jesteśmy braćmi.
Na zawsze?
Na zawsze.
Rudd.
- Rudd! - Co?
Kim jest ten gość?
To chyba mój młodszy brat z wolontariatu w liceum.
Byłeś starszym bratem? Nie chwaliłeś się.
Zrobiłem to dla lepszej oceny. Spotkaliśmy się pięć razy.
Dałeś czadu, skoro cię wezwał.
Ledwo się znamy. Nie rozmawialiśmy od 30 lat.
Bracie?
To ty?
- Powiedz coś. - Co?
Cokolwiek.
Hej, ziom. Jak się czujesz?
To naprawdę ty?
Czy jesteś aniołem śmierci, który przybrał postać osoby,
której najbardziej ufałem?
- Nie chcę umierać. - Nie! To ja!
Oczywiście.
Sprawdzałem, czy się przemienisz.
Co robiłeś przez te wszystkie lata?
Zakończyłem długoterminowy projekt i miałem trochę wolnego czasu.
Więc wpadłem do brata.
By poznać twoją rodzinę.
Ale jej się nie spodziewałem.
Jest piękna. Wręcz nie twoja liga.
Doruchałeś się na sam szczyt.
Nie upadłeś.
- Miło cię poznać. - Szczęściara z ciebie.
Ten koleżka to prawdziwy skarb.
Najbardziej hojny i troskliwy facet na świecie.
I choć ma wielkie, falujące mięśnie,
najsilniejsze jest jego serce.
Jakiż on słodki!
Witam. Pełna chata?
Nie zwracajcie na mnie uwagi.
Zmienię worek i wyjmę cewnik.
Siostro, jesteś zbyt łaskawa.
Ktoś tu się dobrze nawodnił.
Fajnie.
Nie musimy odebrać skądś chłopców?
Racja! Chłopcy.
Co u Shane'a i Cory'ego?
- Znasz ich imiona? - Żartujesz?
Chciałbym z nimi pogadać.
Niestety, utknąłeś w szpitalu.
Wyjdzie dziś po południu.
- Miał uszkodzoną czaszkę. - To stare dzieje.
Mój ojciec zastępczy schlał się,
wsadził mnie do pralki i stoczył z górki.
Mam tu wgłębienie niczym uchwyt na kubek.
Boże, tyle przeszedłeś.
Masz gdzie mieszkać, zanim staniesz na nogi?
Nie, ale jako dziecko z domu zastępczego
zapuszczam korzenie gdziekolwiek.
Nie jesteś dzieckiem. Masz 40 lat.
Może przenocujesz u nas?
Fantastyczny pomysł.
- Dasz nam chwilę? - Jasne.
Cudowna energia.
Co robisz? To nie szczeniak ze schroniska.
Nie ma się do kogo zwrócić.
- Przyjechał do ciebie. - I to nie jest podejrzane?
Co nam pozostaje? Nie ma gdzie nocować.
Żeby opłacić motel, musiałby dawać dupy na rogu.
Wiem, ale to zły moment.
Jutro zdjęcia.
Daj spokój. To tylko jedna noc.
Jedna.
O w mordę!
Nareszcie! Miałem dosyć Rurki Wsiurki.
Aż mi oczyściło zatoki.
Spokojnie, będzie już tylko lepiej.
Aczkolwiek przez kilka dni może być konieczny basen.
- Super. - Mam kilka pytań technicznych.
Jasne. Do miłego!
Sonj jest najlepsza, co? Chyba chce się ze mną przespać.
- Winszuję. - Pukałbym jak dzięcioł.
- Zrozumiałem. - Dam znać po wszystkim.
- Nie musisz. - Ale braterski kodeks zobowiązuje.
Nie wierzę, że najlepszym, co mnie spotkało,
było wpadnięcie pod śmieciarkę.
Miło, że możemy pomóc. Prawda?
To twój wózek? Nigdy takim nie jechałem.
Nie dotykaj szyby. Niczego nie dotykaj.
Kupiłem za pierwszą dużą prowizję.
To więcej niż auto.
Rozumiem. Zachowam dystans.
Co jest grane?
Przepraszam.
Mam kumpla w AutoZone. Coś wymyśli.
Nie wierzę! Mieszkasz tutaj?
Żartujesz? Stary, to twój dom?
Kupiony, zanim wszedł na rynek.
Bo jest agentem nieruchomości. Ma najbardziej kozacką pracę.
Reklamy na przystankach. Dni otwarte.
Tabliczki wbijane w trawnik
rękami o mocy rakiet balistycznych.
Jestem z ciebie dumny.
Mógłbyś mnie nauczyć? Chcę się od ciebie uczyć, senpai.
To trudne. Zdałem egzamin po latach.
Nic nie musisz robić. Będę obserwował i rejestrował.
Pokaż mu to i owo.
Dogadamy się. Zostawisz nas?
Czas na nauki od samego mistrza.
W tunelu!
Trochę bolało.
Piękne grabie.
Rudd?
Jesteś tu?
- Po co przyjechałeś? - Jak to?
Mam uwierzyć, że nikogo nie masz?
Chodzi o kasę? Jeśli tak, podaj cenę.
Czego?
Wezwania Ubera i odjazdu w siną dal.
Nie myślisz chyba, że jesteśmy braćmi?
- A nasze maile? - Jakie maile?
Teraz to mnie wkręcasz.
Słuchaj no! Wejdziesz do środka,
i grzecznie powiesz: „Nie, dziękuję”.
Bo wolisz być z prawdziwą rodziną,
a nie udawaną.
Shane, Cory, musicie kogoś poznać.
To młodszy brat taty, Marcus.
Chłopcy! Uściskajcie mnie. No już.
- Dobra. - Kim on jest?
- O czymś nie wiem? - Od kiedy masz brata?
To określenie na wyrost, ale nie szkodzi.
Jak długo tu będzie?
Właściwie to chyba już pójdę.
Dopiero co przyjechałeś.
Mówiłeś, że nie masz dokąd pójść.
Faktycznie.
Tak powiedziałem.
Ale powinienem być z prawdziwą rodziną, a nie udawaną.
Rudd ci zapłacił, żebyś tak powiedział?
Nie padła konkretna kwota.
Nie przejmuj się nim. Ma teraz dużo na głowie.
- Tu nie chodzi o ciebie. - Tak czułem.
Chłopcy, przynieście prześcieradła i poduszkę dla wujka.
Boże, jestem wujkiem Marcusem!
Dowiemy się, co cię trapi, bracie.
To nie przypadek, że pojawiłem się właśnie teraz.
To mój but. Nie mam erekcji.
Czemu wózek jest śliski?
Kazałem pielęgniarce nasmarować rany wazeliną
i się rozniosła.
Cholera!
Dlaczego śpi w moim gabinecie?
Bo nie wniosłeś go na górę. Tam będzie bezpieczniejszy.
Czyżby?
Co się stało z facetem, który mówił, że liczy się rodzina?
Czyli więzy krwi. On nie jest moim bratem.
I co z tego? Może pojawił się z jakiegoś powodu.
Pieklę się, bo w naszym domu śpi obcy człowiek.
Gdy go niosłem, powiedział, że nie ma erekcji.
- Ale miał. - Zostaje. Pogódź się z tym.
Nie potrafię. Jutro występuję w telewizji.
A on mnie stresuje.
Jesteś spięty od dawna.
Bo na szali jest tylko moja reputacja
i wszystko, na co pracowałam. Nieważne.
Może Marcus wywołuje w tobie jakieś dawne emocje,
które kojarzą ci się z Joshem.
Włączam czerwień. Dobranoc.
Ruddzie i Deirdre,
dziś zaczynacie piękną podróż.
Znaleźliście w sobie nie tylko miłość,
ale też zaufanie, szacunek i radość.
Otwieracie nowy rozdział.
Niech wasze dni wypełnia śmiech, a serca dobroć.
Przepraszam. Jestem za głośno?
Nie, w porządku.
Oglądasz nasz ślub.
Nie mogłem spać. Nie gniewasz się, że włączyłem?
Nie widziałam tego filmu od lat.
I ta fryzura!
Piękna.
Wszystko jest zajebiście piękne.
To był świetny ślub.
Coś więcej. To wasza miłość.
Zaraźliwa. Widać po minach gości.
Znaleźliście ją.
To, czego wszyscy szukamy.
Byliśmy tacy szczęśliwi.
Wyczuwam czas przeszły.
I napięcie. Wszystko u was w porządku?
Nie chcesz o tym słuchać.
Masz rację. Nie chcę.
Ale muszę.
Śmiało, dziewczyno. Jesteś u siebie, bezpieczna.
Sama nie wiem.
Rudd...
skupia się na swoim reality show.
Tylko o nim mówi.
Dorastanie w cieniu brata źle na niego wpłynęło.
Rozumiem. Złożona dynamika.
A ja...
chcę odzyskać dawnego męża.
Zgaduję, że od jakiegoś czasu
nie byliście już razem w Rżnięcinie.
Skąd ten pomysł?
Wiem, że nic tak nie zabija libido, jak brak poczucia bezpieczeństwa.
Trochę minęło.
Ale to nie tylko jego wina. Też byłam zajęta.
Jasne.
Ale fakt, że Rudd jest daleko myślami, sprawia,
że próbujesz wypełnić pustkę własnymi projektami.
Poświęcasz się dla wszystkich, tylko nie dla siebie?
Nigdy tak o tym nie myślałam.
Sporo wiesz o tych sprawach.
W apartamentowcu, w którym kiedyś mieszkałem,
urzędowało wielu terapeutów.
Po godzinach tajemnica lekarska nie istnieje.
Cieszę się, że was odwiedziłem. Rudd ewidentnie cierpi.
Udaje kogoś, kim nie jest, by zasłużyć na naszą miłość.
Zdecydowanie cierpi.
Przywrócę dawnego Rudda
i rozpalę w nim płomień, choćby to było ostatnie, co zrobię.
Mam nadzieję, że się nie obrazisz.
Zajrzałem do lodówki i znalazłem coś bosko białego.
Zupełnie jak ty.
Madame?
Poproszę.
Do usług.
Na zdrowie.
- Tarta z dyni jest wybitna. - Dzięki.
To przepis mojego trzeciego ojca.
Jedyna pamiątka po nim, bo zginął 11 września
w pożarze kasyna.
Ruszamy, debilu.
Cześć, brachu!
Widzę, że pożyczyłeś moje ciuchy.
Mogę? Obiecuję, że je wypiorę, zanim wyjadę.
Nie trzeba.
Przeciwnie.
Mam chorobę, przez którą mój pot capi jak kocie siki.
- Zatrzymaj je. - Dzięki, królewiczu.
Do boju, królowo.
- Pa, chłopaki. - Dokąd jedziesz?
Na event adopcyjny. Mówiłam ci wczoraj.
A on? Mam dziś zdjęcia.
Marcus wpadł na świetny pomysł.
Skoro obiecałeś uczyć mnie handlu nieruchomościami,
będę twoim cieniem.
Nie. Wykluczone.
- Bo będę przeszkadzać? - To jedna z obaw.
Lecę. Dogadajcie się. Powodzenia.
To proste. Jadę sam.
Uszanuję twoją decyzję.
- Nie chcę być ciężarem. - Miło, że rozumiesz.
Mogę się tu pokręcić. Na pewno znajdę coś do roboty.
Cholera!
Zostawiłem tartę w piekarniku.
Pali się!
Żryj, szmato!
Prawie spaliłem ci chałupę.
Dasz wiarę?
Zajebiście Wielkie Jabłko!
Co słychać, Nowy Jorku?
Chryste, usiądź!
W mordę jeża, czy tak teraz wygląda moje życie?
- Też mnie to ciekawi. - Niedaleko jest moja dzielnia.
Wpadnijmy na boisko. Jesteś mi winien rewanż.
- Nie wiem, o czym mówisz. - Nie udawaj, że zapomniałeś.
Ja prowadzę!
Muszę cię przeprosić.
Tak się skupiłem na swojej psychice, że zapomniałem o twojej.
Stresujesz się z jakiegoś powodu?
Tak. Z twojego.
Ale nie tylko, prawda?
Według Deirdre ostatnio jesteś rozkojarzony.
Nakablowała?
Zwierzyła się, bo się o ciebie martwi.
Czyli?
Zasugerowała, że macie problemy w łóżku.
Rozumiem.
Gdybym miał tyle na głowie co ty, też bym zwiotczał.
Nie zwiotczałem.
Problem siedzi w twojej głowie.
Twój penis ma normalny rozmiar,
ale na tle takiej masy jest tyci.
Nawet jeśli nie mam głowy do seksu,
a mam,
to dlatego, że chcę zapewnić Deirdre jak najlepsze życie.
Muszę tyrać za dwóch.
Kocham cię, ale jesteś głupkiem.
Deirdre ma gdzieś materializm.
Przestań się zadręczać i postaw się dla żony do pionu.
Zróbcie sobie randkę
i zabierz ją do Bzykowa.
Pozwiedzajcie Rżnięcin.
Zabierz ją na seksburgera.
Nareszcie! Stary dobry Rudd.
Doceniam, że się otworzyłeś.
Wcale się nie otwieram.
Joshy!
Ale się zdziwi, że tu jestem!
- Szlag. - Siemano, typie!
- Rudd? - Cześć, Josh. Poznaj Marcusa.
Mojego brata z programu charytatywnego w liceum.
Z jakiegoś powodu się zjawił.
Jasne. Dzwonię pogadać.
Byłeś ostatnio jakiś przybity.
Wiem, że przejmujesz się programem,
ale zdrowie psychiczne jest naprawdę ważne.
Wchodzisz w wiek, w którym niektórzy
mordują swoje rodziny i takie tam.
Może umówię cię z moim coachem?
Byłym. Teraz to ja go coachuję
i jest super.
Josh, u mnie gra i buczy.
Nie masz pojęcia, jak jest świetnie.
Jadę kręcić wielkie reality show.
Czyli jest miodzio. Pa.
No to siup.
Uszy do góry.
Kamera cię pokocha prawie tak jak ja.
Zostań tutaj, dobra?
- W aucie? - Tak.
- To bezpieczne w taki upał? - Otworzę okno.
A jeśli coś się stanie?
Nie wychodź z auta i niczego nie dotykaj, dobrze?
Bo złamię ci drugą nogę.
Witam. Gotowy na sesję?
Musimy pogadać.
Podpadłam ci?
Pamiętasz, jak napisał do nas mój braciszek z fundacji?
- I kazałem ci odpisać? - Tak.
Pogoniłaś go jak resztę świrów?
Owszem.
Ale odpisał.
A ty to skasowałaś, prawda?
Zasmucił mnie. Taki samotny, a wy tacy zżyci,
więc odpisałam.
- Jako ty. - Wiesz, co zrobiłaś?
Wybacz. Byłeś zajęty,
a ja czułam, że go nie spławisz.
- On cię potrzebował. - Jezu.
Przechodził trudny etap. Ja też miałam ciężko.
Mój tata zostawił mamę dla faceta z pilatesu.
Nie spałam tygodniami, a Marcus mnie wspierał.
- Potrafi słuchać. - Nic dziwnego, że się przykleił.
Nie chciałam, żeby to wpłynęło na show.
Za późno. Siedzi w moim aucie
i nie mogę się go pozbyć!
Cześć. Jestem Kieran.
Rudd. Miło cię poznać. Jestem fanem.
Dzięki, stary.
Cieszę się. To ważne przesłuchanie.
Nie. Jestem już w głównej obsadzie.
Tak ci powiedzieli?
Pewnie nakręcili dla ciebie czołówkę?
Tak.
Gdybym dostawał dolara za każdego,
kto nagrał czołówkę, ale odpadł już pierwszego dnia,
mógłbym kupić ten dom za gotówkę.
- Masz już swój styl? - Styl?
Lenore mówiła, że mam być wilczurem.
Obawiam się, że wilczura już mamy. Hayley.
Możesz być tajemniczym outsiderem,
którego intencji nikt nie zna.
To styl do wzięcia, odkąd Greer miał udar,
a potem kolejny i przedawkował.
Czemu tyle wypiłem?
Muszę siku.
Już mi przeszło.
Znowu mi się chce.
Uwaga, wszyscy.
Zaczniemy od sceny,
w której Rudd i Kieran walczą o zlecenie.
To do roboty.
Przepraszam. Mam pytanko.
Wymyśliłem tekst na domkniętą transakcję.
Co powiecie na: pozamiatane i sprzedane?
Dlaczego sugerujesz, że nieruchomość była brudna?
Pozamiatane, czyli wszystko poszło jak po maśle.
To jeszcze gorzej.
Do schowka z tym.
- Na razie się wstrzymaj. - Dobra.
- Chwilowo. - Spoko.
Zróbmy próbę. Ludziska!
Niech zadzieje się magia.
Zaufaj mi. Tajemniczy outsider.
- W pierwszym ujęciu? - Być może jedynym.
Akcja.
Cześć. Jestem Kieran z...
Dobrze cię znam. Jestem fanem.
Witaj.
Rudd Landy. Big City Realty.
Pewnie mnie nie kojarzysz, bo działam w cieniu.
Życie jest dziwne.
Codziennie mijałem ten dom,
gdy woziłem tatę na chemię.
Myśl, że kiedyś sprzedam ten dom,
pomogła mi przetrwać. Inspirująca architektura.
Ja nigdy nie wywlekam prywaty.
Dobra. Cięcie.
- Było dobrze? - No cóż...
Fajnie, że próbowałeś, i miało to swój urok.
Ale teraz nie kombinuj.
Nadciąga wielka fala.
Nie rób tego, Marcus. Znasz zasady.
Nie dotykaj. Nie wychodź z auta.
Jest tu jakiś kubek?
Każdy ma w samochodzie jakiś bidon.
Kuśwa!
To wielki dar móc podziwiać taką posiadłość.
Tak. To arcydzieło projektu i wykonania.
Coś o tym wiem. Chodź.
Widzisz moje Porsche 911?
Więcej niż auto.
A to miejsce to coś więcej niż tylko dom.
To tak szalone, że może się udać.
Rety, mój kark.
Muszę tylko ustawić fujarę pod odpowiednim kątem.
Zwycięstwo!
Takie auto to inwestycja.
Bo wszystko, co ma wartość, z czasem zyskuje.
Jak ten dom.
Sporo tego.
Nie mogę przestać.
Wleciało mi do nosa!
Potrzebujesz agenta,
który rozumie prawdziwą wartość rzemiosła
i widzi w twoim domu nie tylko lokal.
Dom to przedłużenie nas samych. Wkładamy w niego serce i duszę.
Właśnie tak budowałem swoją firmę w Nowym Jorku.
Potrzebna mi duża ścierka.
Nikt nic nie widział.
Wystarczy wytrzeć i...
Kurwa mać.
Gdy przyjmujesz ofertę, tym samym wyceniasz swoją pracę.
- Obiecuję, że... - Musimy przerwać.
Ktoś sika na samochód.
Wybił szybę, a przejeżdżające auto urwało drzwi.
Ja jebię!
Kręć dalej. To się przyda.
Mnie tu nie ma. Jestem bratem Rudda.
Przepraszam.
Miałem mały wypadek, ale już jest dobrze.
Marcus, co ty narobiłeś?
To twój brat?
Taki fikcyjny, z akcji charytatywnej sprzed lat.
Rudd, wszystko ci wyjaśnię...
- Wal się! - Uciekł z miejsca wypadku.
Dzwonię na policję.
Wesprzyj się na mnie.
Kim jesteś?
Mia, asystentka Rudda.
Czyli coś nas łączy. Oboje uważamy, że Rudd rządzi.
- Nic mu nie jest. Wracajmy. - Nie, czekaj.
Przeżyję. Dajcie mi tylko plaster i kilka serwetek.
Ile krwi!
Gdzie ratownik?
- Widać mu mózg. - Masakra.
Głowa mi pęka.
Na pewno nie potrzebujesz karetki?
Nie, dopóki mam przy sobie brata.
Fajnie. Marcus, skąd właściwie jesteś?
Miał wypadek. Niech odpocznie.
W rodzinach zastępczych często się przeprowadza.
Łatwiej rzec, skąd nie jestem.
Szesnaście rodzin. Dacie wiarę?
Skąd wiesz?
Strzelałam.
Rudd mi powiedział.
Pewnego dnia moje życie się zmieniło.
Poszedłem do YMCA
i zapisałem się do programu Starsi bracia, młodsi bracia.
Tam poznałem tego anioła.
Spojrzał mi w oczy i powiedział: bracia na zawsze.
Wiedziałem, że już nigdy nie będę sam.
Nie było tak źle.
Żartujesz? Wszystko popsuł. Totalna katastrofa.
Szło świetnie, dopóki mnie nie wydymał.
Wiedziałem, że tak będzie.
Dobra, rozumiem.
- Tak? - Tak.
Ten program jest dla ciebie ważny
i potrzebujesz wsparcia.
- Właśnie. - No to chodź.
Śmiało. Zapraszam.
Spróbuj się odprężyć, dobrze?
Wiem, że się bardzo nakręciłem, ale...
Przez całe życie czułem, że...
Co?
Sam nie wiem. Że jestem ten gorszy.
- Że muszę coś udowodnić. - Boże.
Nie musisz niczego udowadniać.
Skarbie, nie teraz, dobrze? Proszę.
Na pewno?
Dawno nie byliśmy w Rżnięcinie.
- Skąd znasz ten tekst? - Jak to?
To jego porada?
Zrobił ci sesję terapeutyczną?
To bez znaczenia.
Gnojek zinfiltrował nasz dom.
Uspokój się.
To jakiś terapeuta?
Nie zamierzam go słuchać. Tworzymy świetny związek.
- Serio? - Nie zaczynaj.
Muszę to wypocić.
Nie lepiej pogadać?
Porozmawiaj z Marcusem. On ma na wszystko odpowiedź.
- Mam ketaminę od lekarza. - Chcę spróbować!
Dobrze wchodzi.
Powiedz, że wyglądam jak Eva Longoria.
Wyglądasz jak Eva Longoria.
Ależ to mnie kręci!
Heja.
Za głośno?
Tak.
To moja wina. Jestem piszczkiem.
Owszem. Pamiętasz moją pielęgniarkę?
Jasne. Cześć.
Masz piękny dom. Dzięki za gościnę.
Kojarzysz jej chłopaka, Yayira?
Nie bardzo.
Cześć. Lubię patrzeć.
Yayir jest skromny. Ma świetne pomysły na pozycje.
Jeśli szukacie z Deirdre inspiracji, wyślę wam maila.
- Będziemy cicho. - Nie obiecuję.
Cholera!
Obudź się.
Teraz cię wzięło?
Marcus rżnie pielęgniarkę w moim gabinecie.
Co?
A jej chłopak siedzi tam nagi
na moim fotelu.
Trójkąt czy tylko patrzy?
- Serio? - To różnica.
Obie rzeczy są niestosowne.
Pomyśl, co przeszedł. Należy mu się rozrywka.
Przynajmniej jemu.
- Było fajnie. - Twój brat jest mega.
- Słodziak, prawda? - Tak.
- Yayir! - Zajebiście, stary.
- Miło było poznać. - Polecam się.
- Misiu, rewelacja. - Dwa misie.
Mi się podoba.
Mnie też.
Teraz pieprzą się na masce twojego auta.
Nadciąga tsunami.
Włączyli alarm.
Meyersonowie mają widowisko.
Rano zrobią nam scenę.
Biorę nowe leki i długo dochodzę.
Nie umie utrzymać rytmu.
Mógłbyś go uczyć.
Co jest grane?
ODDZIAŁ PSYCHIATRYCZNY
Mam cię.
- Co jest grane? - Tato, kurwa?
Już mówię, kurwa. Zapraszam.
Cokolwiek się dzieje, jesteśmy z tobą i cię wspieramy.
Świetnie. Bo znalazłem coś niepokojącego.
Cholera.
Lewar czy pachwina?
To nie jest...
Muszę odebrać.
Pielęgniarka Sonj ma podobną sytuację.
Hej, gwiazdo telewizji, udało ci się!
Naprawdę? To świetnie.
- Jesteście magiczni. - Ja i Kieran?
Ty i Marcus. Stacja go pokochała.
Serio?
Drętwy, starszy, bogaty biały facet
odnajduje młodszego, biedniejszego, niebiałego,
być może przystojniejszego brata. To klasyka gatunku.
- Jasne. - Pełna opowieść.
Od zera do milionera, spełnienie.
Białemu kolesiowi demolują auto. Rewelacja.
- Niech się pomęczy. - Choć raz.
W każdym razie musicie obaj przyjechać
i nakręcić nową czołówkę.
- Dacie go w czołówce? - Tak.
Marcus umacnia twoją pozycję w programie.
Bez niego jesteś kolejnym mięśniakiem w garniturze.
- Na co to komu? - Właśnie.
Ale jeśli nie chcesz, możemy skupić się na Marcusie.
Coś w stylu Bajeru w Bel Air.
Albo damy go Hayley.
- Dobre! - Marcus będzie jej młodszym bratem.
- Co? - Sexy.
Tak czy siak, chcemy podjąć decyzję po południu.
- Ciao. Na razie. - Kocham cię jak brata.
A zatem...?
Zmierzałem do tego...
że nie do końca...
pasowała mi twoja obecność w tym domu.
Słucham?
Wiedzieliście?
Niemniej...
chyba zbyt pochopnie cię oceniłem.
Moja wina.
Górę wzięły moje kompleksy.
Przepraszam cię za to i...
doceniam, że do mnie wróciłeś.
Że jak?
Mamroczesz.
Powiedziałem: doceniam, że do mnie wróciłeś.
Marcusie, nie płacz.
To najpiękniejsze słowa, jakie słyszałeś.
Jestem dumna, kochanie.
Coś cię niepokoiło.
Tak.
W głębi mej duszy.
Świetnie.
Ja też mam ważne wieści.
Skontaktowałam się z waszą fundacją.
Opowiedziałam im waszą historię i dostali bzika.
Tak bardzo, że chcą cię mianować honorowym Starszym Bratem Roku.
Starszym Bratem Roku?
Starszym Bratem Stulecia.
Zrobimy z tego zjazd,
gdzie połączymy starszych braci z młodszymi,
którzy nie widzieli się od lat.
I wiesz co?
Nagrodę wręczy ci Marcus.
Niesamowite, co?
Spójrz, on płacze.
Mój Boże...
Niech płyną.
W Nowojorskich graczach nowy sezon
i nowe szalone emocje,
bo dołączają ci dwaj kolesie.
Z nimi nigdy nie będziecie się nudzić.
Nie chcę mówić za brata, ale otrzymaliśmy dar.
Mieszkamy razem, pracujemy razem, a w domu rozmawiamy o pracy.
On wydycha, ja wdycham.
Jesteśmy jednym organizmem.
To projekt sceny. Mamy świetnego oświetleniowca.
Możemy zrobić grupowe zdjęcie
w czapkach z napisem „Bracia starsi i młodsi”.
Będzie uroczo.
Na początku miałem wątpliwości.
Czy nie jesteś kolejnym mięśniakiem w garniturze.
Ale gdy jesteś z bratem,
pokazujesz serce.
A ja lubię serce. Kupujemy.
I bum! Pozamiatane i sprzedane.
Dobre!
Jakbyś sugerował, że przed sprzedażą posprzątałeś dom.
Niezłe.
Dziś rocznica śmierci mojego ojca.
Dobra, mamy to.
Kończymy. Dzięki.
Brawo.
No i fajnie. Zuch!
- Szefowo? - Jesteś przezabawny.
Spełniamy marzenia, co nie?
Tak. Spełniamy marzenia.
Jaki mamy plan?
Plan?
Na problem Marcusa.
Problem?
Oślepłeś?
Dawniej byłem inspirującym przegrywem.
Teraz mój czas ekranowy spada.
Jesteśmy na cenzurowanym, stary.
Ale to ja go wciągnąłem do programu.
Czyli jestem kryty.
Tak myślała Jill Zarin, gdy zaprosiła Bethenny Frankel
na plan Żon z Nowego Jorku.
Teraz Bethenny ma własną markę alkoholową,
a Jill mieszka w Boca,
gdzie nawet nie sięga franczyza.
- Co robimy? - „My”?
Wpuściłaś lisa do kurnika.
Znajdź wilczura, który go przegoni.
- Dom za dziesięć milionów. - Ile?!
Albo więcej.
Ma być dziełem sztuki.
Wokół niego nakręcą cały odcinek,
który skupi się na tobie, nie na nim.
Lepiej szybko coś wymyśl,
bo twój braciszek wyśle nas do Boki.
I nigdy już nie będziesz wilczurem.
Hej. Możemy pogadać?
Cześć.
- Hej. - Robisz kawę?
- Chcesz? - Jasne.
Lubię z miodem i pieprzem cayenne.
- Serio? - Daje kopa.
- Też tak lubię. - Przestań.
Właśnie taką robię.
Co za pieprzony przypadek.
Obłęd.
Smacznego i na zdrowie.
Mogę puścić muzykę?
Śmiało.
Czekaj.
Hoobastank?
Nie wierzę, dziewczyno.
Hoobastank w środku dnia?
Mój ulubiony kawałek.
Słodko-gorzki, ale...
- Podnoszący na duchu. - Właśnie.
To ulubiona piosenka Rudda i moja.
Temat wielu naszych listów. Łączy nas jak mało co.
- Łączy was? - Tak.
- Ciebie i Rudda? - Tak.
Super.
Mogę o coś zapytać?
Jesteś jego asystentką.
Czy wiesz, jak się z nim dogadać?
Pisaliśmy do siebie, ale odkąd tu jestem,
mam wrażenie, że mnie nie lubi.
Chcę, żeby było jak dawniej.
Co ci się podobało w jego mailach?
Dziewczyno, wszystko.
Były zabawne i mądre.
Dwuznaczne emotki.
Czułem tę więź.
On jest teraz skupiony na show
i niepewny całej tej sytuacji.
Więc gdybyś czasem oddał mu nieco pola...
- Rozpycham się? - Troszeczkę.
Nie miałem pojęcia.
Dzięki, Miu. Dobrze się z tobą pracuje.
Wzajemnie.
To pa.
Pa.
To dla ciebie świetna okazja.
Nie tylko finansowa, ale i zawodowa.
Program pozwoli ci zarobić na domu,
ale też wypromować swoją markę.
Ruddy, wyluzuj.
Tak się starasz, że się pocisz.
Chcesz sprzedać mój dom w programie? Zgoda.
- Serio? - Czemu nie?
Zróbmy to w weekend.
Imprezka, VIP-y.
Spędzimy dzień jak rodzina.
Josh...
- Nie wiesz, ile to znaczy. - Dla młodszego brata wszystko.
Oficjalnie dasz mi zlecenie?
Powiem przed kamerą.
Będzie ciekawiej.
Dobrze.
Oczywiście.
- Ale dasz mi zlecenie? - Spokojna głowa.
Jak się między wami układa?
Nie wiem. Chyba otwiera się emocjonalnie,
zaś ja jestem bardziej dostępna, ale jego to nie interesuje.
Wciąż siedzi w tej swojej bańce.
Pora na drastyczne rozwiązania.
Rozważ lizanie rowa.
Słucham?
Nigdy tego nie robiłaś?
Nie!
- To nie jest obrzydliwe? - Żartujesz sobie?
To najstarsza forma miłości.
Nie.
Wylizywanie gorącego kubka to najlepszy reset.
Reset?
To jak czyszczenie dysku w telefonie.
Tak działa na mózg zabawa w lukrowanie cynamonowej oponki.
Ustawienia fabryczne.
Serio?
Tak.
Chcesz oczyścić komuś głowę, najpierw zajrzyj mu do dupy.
A moim zdaniem dawanie jest lepsze niż branie.
O Boże.
Lepszy z ciebie numer.
Do dna.
A potem upiekła mi ciasteczka.
Jak miło.
Wszyscy w waszej fundacji są niesamowici.
Znalazłam swoje powołanie.
W porządku? Nic nie mówisz.
Czemu Josh mi na to pozwala?
Na co?
Wystawić dom w programie.
Jaki ma w tym interes?
Poprosiłeś go, a jemu na tobie zależy.
Wątpię. Nawet nie powiedział, czy dostanę zlecenie.
Coś kombinuje, ale co?
Mam dość. Zatrzymaj się.
Po co?
Mam dość twojego biadolenia z powodu programu i brata.
Jesteś spięty jak zakonnica.
- Słucham? - Zatrzymaj się!
Co?
Dawno tego nie robiliśmy.
- Zaciął się. - Pasek ma dwa haczyki.
Już wiem.
- Mogę... - Opuść szybę.
Wychyl się przez okno, zdejmę ci spodnie.
No dalej!
- Dobra, już... - Właśnie tak.
Odwróć się!
Otóż to.
To auto waszego taty?
Na to wygląda.
Co oni robią?
Czemu tata stoi tyłem?
Nie rozumiem tej konfiguracji.
Kiedyś zrozumiesz, synu. Pewnego dnia.
Rudd, dziarsko wyglądasz.
Dziękuję. Ty zaś pięknie.
Zaczęli kręcić. Wszyscy gotowi.
Nie sądzę.
Poproszę najbardziej miętowy drink.
Idealnie.
Patrzcie na tego majestatycznego goryla.
Attyla Huncwot.
Z chęcią usunę się w cień, żebyś ty zabłysnął.
W cień?
Dziś wszystkie światła skupią się na tobie.
Jestem skrzydłowym. Ty jesteś królem. Dajesz!
Dzięki, Marcus. Doceniam gest.
- Wyglądasz pięknie. - Dzięki.
Przypominasz Lil’ Kim z teledysku Missy.
„Supa Dupa Fly”.
- Nieźle. - Czytasz w myślach.
Jestem Lil’ Kimchi.
Żartuję. Wolę Mię.
I nagle widzę ląd.
Cześć, bracie.
Ten dom robi coraz większe wrażenie.
To tylko twoje lustro.
Opowiedz im, jak go zdobyłeś.
Dzięki za radę w sprawie Rudda.
Właśnie odbyliśmy szczerą rozmowę.
I już procentuje. Tylko spójrz.
Boże.
Chcesz ze mną zostać i podziwiać wilczura?
Z chęcią.
Dobra.
Josh sam zaprojektował ten dom.
Dlatego dopilnował, by znalazło się w nim miejsce
na hot pota.
Moja ulubiona kombinacja to kulki rybne z kapustą pekińską.
Dopóki nie znajdę nowej ulubionej potrawy.
Kulki rybne? Nie wiedziałem, że ryby mają jądra.
Moja wina.
Usłyszałem was z pokoju obok.
Ten tekst był...
To twój młodszy brat?
Tak. Dziś zostanie w cieniu.
Nie wygłupiaj się. Marcus, chodź.
- Tam? - Tak, śmiało.
Wiesz co? Tu mi dobrze.
Nie daj się prosić.
Deirdre opowiedziała waszą historię.
Muszę przyznać, że się wzruszyłem.
Tyle osób cię skrzywdziło,
a mimo to emanujesz miłością.
Znasz zasadę: brat mojego brata jest moim bratem.
Mój ziom.
- Zjesz kulkę rybną? - Tak, uwielbiam hot poty.
Wychowywały mnie dwie 95-letnie Chinki.
Co tu masz?
- Rumienię się? - Znowu zgarniemy Emmy.
Sypialnia właściciela.
„Główna”. To nie kolonializm.
Wytniecie to?
- Kręć dalej. - Tu dzieje się prawdziwa magia.
- To znaczy? - No wiesz, seks, te sprawy.
Gość jest naprawdę zabawny.
A skoro o magii mowa, pokażę wam łazienkę.
Dajcie nam chwilę.
Prawdziwa magia jest tutaj.
Kto chce wylizać kostuchę?
Co to?
Nie wiem. Dostałem od Timberlake’a.
Brał to, gdy pisał piosenkę do Trolli,
więc musi być dobre. Rudd to sztywniak,
więc nie weźmie. Zatem wszystko dla ciebie, Marcus.
Nie. Ja, sztywniak?
Ja cię kręcę!
- Nie wiedziałem, że imprezujesz. - Codziennie.
Justin radził wziąć tylko trochę.
- Nie wspominałeś. - Ktoś jeszcze?
To spadamy.
- Nie weźmiesz? - Ja?
Byłem tylko dobrym gospodarzem. Moim narkotykiem jest bit.
Ja też spasuję.
Dobra.
Właśnie nas wychujałeś.
Nie kumasz, co się dzieje?
Brat mojego brata jest moim bratem.
Marcus wykradnie ofertę.
Jest moja.
Jesteś tylko kolejnym mięśniakiem w garniturze.
Nie będziesz wilczurem.
Trzymaj Marcusa z dala od Josha, ty suko.
Rudd? Halo?
Co z nim nie tak?
Nie wierzę, ile ty, ja i Rudd mamy wspólnego.
Szalona sprawa.
Jakby kosmos mnie przeżuł i wypluł w twe usta.
Jesteśmy jak trójkąt bez seksu.
Ludzka stonoga wspólnoty.
Ostatni bit jest dla mojego nowego brata, Marcusa!
Jo, bracie!
Marcus.
Pomóż mi.
Ja? Rety, denerwuję się.
Wyjdź na taras i czekaj. Nie wchodź, dopóki nie dam znać.
Dobra. Jasne.
W porządku? Wyglądasz jak szynka w galarecie.
Jest git. Bas właśnie robi mi dobrze.
Rety.
Szukałem cię wszędzie.
Podziwiam widok, żeby później do niego trzepać.
Rozumiem. Sam się do niego zaspokajałem.
- Do rzeczy. - Tak.
Obiecałem, że dam Ruddowi moje zlecenie.
Może nawet ktoś łyknął, że dam je tobie.
Potrafię dać widzom to, czego chcą.
Ale to wielkolud ma odnieść zwycięstwo.
Oczywiście. Też tego pragnę.
Widziałeś Shane’a?
Nie mam czasu. Robię coś ważnego.
- Tylko tańczysz. - To ważny taniec, dobra?
Kamera mnie filmuje, a Marcus jest z dala od Josha.
Gdzie Josh?
„Gdzie Josh?”
- Gdzie jest Josh? - Nie wiem.
Gdzie Josh?
Kurwa!
Wrócimy do środka. Zbierzemy wszystkich.
Ogłosimy to.
Mam tylko jedną prośbę.
Mogę ja mu ją przekazać?
Brat mojego brata jest moim bratem.
- Jasna sprawa. - Tak!
Ja walę!
Dobry Boże!
Nie oddycha. Ktoś umie zrobić tracheotomię?
Ja. Przybrana matka była ratowniczką.
Przepraszam.
Cholera. Już schodzę!
Rudd ma w kieszeni metalową słomkę.
Wciągał nią prochy. Nie ma czasu.
- Masz. - Dobra.
Gdy go dźgnę, przyciśnij, żeby spowolnić krwawienie.
Zostań ze mną, chłopie.
Boże, oddycha!
Uratowałeś go!
Marcus to bohater!
Nie wiedziałem.
- Rządzisz. - Nie.
Jesteś gwiazdą.
Każdy na moim miejscu zrobiłby to samo.
- Cud! - Dzięki Bogu za tego faceta.
To nic takiego.
Jesteście zbyt mili. Dziękuję!
Zrobilibyście to samo.
Najlepszy z najlepszych.
Grunt, że przeżył.
Brawa dla Marcusa! Jest bohaterem, prawda?
Nieprawda!
Rudd, co ty robisz?
Nie wiem, kochanie. Zastanawiam się, kiedy przestaniemy
udawać, że ten oszust jest częścią naszej rodziny.
Co ty pleciesz, brachu?
Tylko nie „brachu”. Widziałem cię z Joshem na tarasie.
Chciałeś ukraść mi zlecenie na dom.
Nieprawda. O czym ty mówisz?
Jak mam ci wierzyć?
Kłamałeś przez cały czas.
Spójrz na to.
Poznajesz?
Cholera.
To szpitalna opaska Marcusa z oddziału psychiatrycznego!
To zbiegły pacjent.
No co?
Zatkało?
Nie wykręcisz się.
Ma rację.
Okłamałem was.
Bałem się, że mnie nie zaakceptujecie.
Odrzuciło mnie tak wielu ludzi...
że...
zacząłem się nienawidzić.
W pewnym momencie byłem tak samotny,
że myślałem o kroku radykalnym.
Poszedłem na terapię, ale...
nie pomogła.
Widocznie mam być sam.
Przepraszam, że cię okłamałem, Rudd, ale nie rozumiem.
- Wymienialiśmy się listami. - To nie on pisał.
Tylko ja.
To wszystko było podpuchą?
Nieprawda, Marcus.
Pisałam szczerze.
Jedynie udawałam kogoś innego.
W sumie to faktycznie podpucha.
- Tak. - Ale czemu?
Bo cię nie znałem!
Jesteś obcy.
Przepraszam, Marcus. On nie mówi poważnie.
Mówi.
Ale to nic.
Cholera.
Zaczekaj!
Zostaw mnie.
Cięcie!
Mamy to. Dobra robota.
- Fenomenalne. - Uważajcie na drodze.
To było niesamowite.
Brawo, wilczurze.
Pamiętaj, za stracony punkt dostajesz literkę.
Rudd!
Nie wierzę!
Kto to?
Mój starszy brat, Josh.
Ukończył college i ma staż w Goldman Sachs.
Wyciska na klatę tyle, ile waży, i sypia z dziewczynami.
- Jest mega. - Bardziej niż ty?
Pomóż mi wbić na imprezę dla licealistów.
- Sorry, muszę lecieć. - Za tydzień?
Jasne, stary. Zadzwonię.
Kto to był?
Gnojek z głupiej akcji charytatywnej.
Tak?
Cześć, Bracie Roku!
Sprawdzam, czy jesteś gotowy na jutro.
Myślałem, że wszystko zepsułem.
Co masz na myśli?
Zniszczyłem Marcusa i wysłałem brata do szpitala.
No tak. Ale wszystko gra.
Owszem, wyjdziesz na szuję.
Odwaliłeś akcję niczym demoniczny socjopata.
„Kto wychował to monstrum?”
Trudny temat.
Ale stacja jest zachwycona. Łyknęli bez popijania.
Problem w tym, że nie mamy zakończenia.
A jedyną rzeczą, którą widzowie kochają bardziej niż złoczyńcę,
jest jego odkupienie.
Dlatego uważamy, że wręczenie ci przez Marcusa nagrody Brata Roku
będzie idealnym zwieńczeniem twojego wątku w sezonie.
Tak.
Po tym, co zrobiłem, wątpię, by się pojawił.
Tym się nie martw.
Już byliśmy w takiej sytuacji.
Jest dość specyficzna.
Zajmiemy się Marcusem.
Ty tylko przyjdź i bądź sobą. Będzie super.
- Dobra? - Jesteś dla nas jak rodzina.
I cię kochamy. Jakby co, dzwoń do mojej asystentki.
367 MAILI OD MARCUSA PINCHELA
Jezu.
Dzięki za maila, Rudd.
Twoje słowa były pocieszeniem podczas eksmisji i procesu.
Jesteś najlepszym bratem na świecie.
Rudd, brachu, co słychać? Dzięki za radę.
Kolejna katastrofa lotnicza
i ogromne wyrzuty sumienia. Do „de” z takim życiem!
Czuję się samotny. Dobrze, że mogę na ciebie liczyć.
Nie uwierzysz. Zobaczyłem ostatnio konia
i skojarzył mi się z naszą grą w konia.
Myślałem, że robisz mnie w konia.
Gdy się znowu spotkamy, wyzywam cię na rewanż.
Rudd, cieszę się, że mogę nazwać cię bratem.
Jesteś jedyną rodziną, która mnie nie opuściła.
Bracia na zawsze.
DZIŚ WRĘCZANIE NAGRÓD STARSZEGO BRATA
STARSZY BRAT ROKU
Chłopaki, dziękuję, że przyszliście na moją przemowę.
Przyszliśmy z uwagi na mamę.
Odbierasz nagrodę za pomoc facetowi, którego życie zniszczyłeś.
Przyznaję, nie popisałem się.
Marcus ma się tu zjawić.
Może się jakoś pogodzimy.
Idziemy szukać miejsc.
Szok. Kochanie, świetna robota.
Dzięki.
Wiem, że na to czekałaś. Jeśli coś zepsułem...
Przyzwyczaiłam się.
Jestem w punkcie wyjścia. Organizuję event, choć nie mam powodu.
Miłego wieczoru.
- Jesteś. - Widziałaś Marcusa?
Nie. Nie zdziwię się, jeśli nie będzie chciał mnie widzieć.
Przecież się dogadywaliście.
Polubił mnie.
Ale dopiero mnie poznawał.
Uwielbiał ciebie.
Marcus?
Marcus, cieszę się, że...
Brachu, jak trzeba, to jestem.
Już się dogadujecie. Świetnie.
To nie Marcus.
A ty kto, glina?
To dubler.
Wręczy ci nagrodę na scenie,
a potem wkleimy twarz Marcusa
za pomocą efektów specjalnych.
- Tak się da? - Da się?
Owszem.
Większość przemówień oscarowych na tym polega.
On wręczy ci nagrodę, ty wygłosisz przemówienie,
a nasz Marcus cię uściska i powie:
- Kocham cię, brachu. - Słyszeliście? Już płaczę.
- Internet oszaleje. - To będzie viral.
Dobrze, że Matylda ze mną zerwała.
Randkowanie ze skałą było trudne,
ale w nowym związku
seks jest bardziej komfortowy,
a zapach...
Świetnie, Keith. Dzięki za szczerość.
Na razie wystarczy.
Ciąg dalszy nastąpi.
Jezu!
Marcus?
Przecież wiesz.
- Nie możemy cię przyjąć. - Czemu?
Dopiero naprawiliśmy sufit, który zniszczyłeś.
Czemu nie wszedłeś drzwiami?
Mówiłem, że chciałem się zakraść.
Nie musiałeś.
Byłeś tu dobrowolnie.
- Nie słuchasz mnie. - To ty nie słuchasz.
Wiem, że miałeś trudne życie.
Nie masz żadnych zaburzeń. Jesteś tylko dziwny i samotny.
Spójrz na mnie. Jestem wrakiem.
Tam, na zewnątrz, społeczeństwo mnie wypluło.
Potrzebuję pomocy, doktorze.
- Mogę ci obciągnąć. - Co?
Odwróćcie się!
Marcus, posłuchaj.
Jeśli nie masz psychozy,
to nic nie mogę zrobić.
Jasne?
- Wstań. - To było niestosowne.
Już dobrze.
I odchodzę.
Świetnie.
Serio, znowu?
I jak? Jestem wystarczająco psychotyczny?
Jestem jebnięty!
To zaszczyt wręczać tak wyjątkową nagrodę,
którą otrzyma najlepszy ze starszych braci.
Niezawodny, skromny i stawiający młodszego brata na pierwszym miejscu.
Mężczyzna, który nie odwróci się od potrzebującego...
Dobrze wyglądasz, wujek.
Lekarze mówią, że w pełni wyzdrowieję.
Co to za sprzęt?
Elektrokrtań.
Tymczasowo.
Identycznej używał Michael Douglas,
gdy zachorował na raka gardła od robienia żonie minety.
Przywitajmy Starszego Brata Roku,
Rudda Landy’ego.
Kocham cię, brachu.
Dziękuję, Deirdre, za to wspaniałe wprowadzenie.
Dziękuję fundacji za takie wyróżnienie.
Dziękuję, Marcusie, że pojawiłeś się w moim życiu.
Spójrzcie na nas.
Lata lecą, a nasza więź jest silna.
Czasem zapominam, że nie łączy nas krew.
Nie potrafię.
Ględzę same bzdury.
Co on wyprawia?
Marcusa zawiodło wiele osób.
Ale najbardziej ja.
Całe życie
obsesyjnie zabiegałem o szacunek
mojego starszego brata.
Mój brat, Josh,
to wyjątkowo imponujący facet.
Odkąd nauczyłem się chodzić,
chciałem zdobyć jego aprobatę.
I nigdy nie dostrzegałem, że ją mam.
Josh wypisał się ze szpitala, do którego go posłałem,
żeby być tu dziś ze mną.
Bo nigdy nie obchodziły go moje sukcesy.
Ani Marcusa.
Ani mojej żony,
która mnie wspierała, choć stałem się kimś obcym.
Łatwo jest przyzwyczaić się do takiej miłości.
Ale bezwarunkowa miłość to istota braterstwa.
Istota rodziny.
Marcus to rozumiał.
Ja nie.
Nie przyjmę nagrody.
Hej, Rudd,
co ty odpierdalasz?
Dziwne, że dopiero teraz. Podstaw auto.
Nie, musisz tam wrócić.
To nie jest zakończenie. Masz obowiązki wobec programu.
Pieprzyć to. Odchodzę.
- Wybacz, że zepsułem ci galę. - Cieszę się, że to zrobiłeś.
Dać zapasowego Rudda.
- Kocham cię, brachu. - Ciebie też.
Dziękuję mojej żonie Deirdre za to wspaniałe wprowadzenie.
Chciałbym też podziękować...
Rudd!
Skoro już tak się otwierasz, nabrałem odwagi, by wyznać,
że zawsze ci trochę zazdrościłem.
Ty mnie?
Daj spokój. Spójrz na swoje życie.
Na tę piękną kobietę.
Dwóch wspaniałych synów. A ja co mam?
Dom za 19 milionów.
McLarena P1.
Codziennie inną modelkę z Instagrama.
Dwie winnice.
I grupowy czat z Robertem Downeyem Jr. i Simone Biles.
Ale najważniejsze jest to, co masz ty.
Rodzinę, twoje dziedzictwo.
Cieszę się, że mogę być jej częścią.
Muszę lecieć. Nie czekajcie.
Dokąd to?
Odzyskać brata.
Nie wierzę, że mi pozwalasz.
To tylko samochód.
Jaki jest plan? Może być wszędzie.
Wiem, gdzie jest.
Cześć, współlokatorze. Tęskniłem.
Kto to?
Jezu!
To ty, z wędliny.
Muszę robić nowego co tydzień, bo przyciąga robactwo.
To najsłodsza rzecz, jaką ktoś dla mnie zrobił.
Jesteś milszy w dotyku niż pieczeń wołowa.
Dodałem ci pochwę.
WITAMY W KAROLINIE PÓŁNOCNEJ
Cholera! Zamknięte.
Zarezerwuję hotel i wrócimy rano.
Rudd?
Marcus?
Szlag.
Przepraszam!
Nie, to ja przepraszam.
Jestem terytorialna w kwestii mojego okna. Taki defekt.
- Kogo szukasz? - Marcusa Pinchela.
- Trzy okna w lewo i jedno w górę. - Dzięki.
Cholera.
Ktoś się wspina po ścianie.
Zgaduję, że znowu Grinch?
Tym razem duży, silny facet.
Rudd?
Czego chce?
- Marcus pyta, czego chcesz. - Pogadać.
Żebym spalił swój ogólniak.
Co?
Wchodzę.
Jezu.
Gdzie kamery?
Nie ma kamer. Jestem tylko ja.
Co, w końcu jest ci mnie żal?
Luzik. Jestem tam, gdzie moje miejsce.
Nie chcę litości.
Nie przyszedłem cię żałować.
Chcę porozmawiać.
Nie wiem, co mnie napadło z tym show.
Zawsze chciałem, żeby brat mnie doceniał.
Ale pewnej rzeczy nie zrozumiałem. Że chcę, aby Josh...
postrzegał mnie tak,
jak ty postrzegasz mnie.
Szukałem tego od dziecka.
A miałem to tuż pod nosem.
Jesteś bratem, o którym zawsze marzyłem.
Przykro mi, że nie było mnie przy tobie.
I nie mówię tylko o ostatnich miesiącach.
Nie było mnie, gdy odeszli twoi rodzice,
a ty trafiłeś do sierocińca w Dunbar.
Czytałeś maile?
Wszystkie.
Żałuję, że straciłeś brata Manny'ego.
Że musiałeś znosić ten ból sam.
Był najlepszym przyjacielem.
Nie zdążyłem mu powiedzieć, że go kocham.
Nie chcę go zastąpić.
Ale chcę, żebyś wiedział, że od teraz
możesz na mnie liczyć,
bracie.
- Mówiłeś, że nie jesteśmy braćmi. - Pieprzyłem głupoty.
Ale razem jesteśmy
braćmi na zawsze.
Nie próbuj mnie wkręcać.
Nie śmiałbym.
Możesz powtórzyć? Bo miło było to usłyszeć.
Bracia na zawsze.
- Powodzenia. - Do zobaczenia.
- Cześć. - Hej, Marcus.
Muszę ci coś powiedzieć.
Nie jestem idealna.
Jest wiele rzeczy, których żałuję.
Ale wciąż się uczę.
Nie chciałam cię zranić.
Więc muszę powiedzieć, zanim pójdę...
Że chcę, żebyś wiedział
Znalazłam swój powód
By zmienić to, kim byłam
A powodem, by znowu wyjść z mgły
Tym powodem jesteś...
Przepraszam. Nie mogę tego teraz zrobić.
Rozumiem. Potrzebujesz czasu, żebym odzyskała twoje zaufanie.
Co? Żartujesz?
Właśnie daliśmy czadu.
- Śpiewaliśmy Hoobastank. - Czadzior.
Dziś zniszczymy sobie dziury.
Rano też. To będzie krótka sesja.
- Chcę iść do pracy przygarbiony. - Poproszę!
Ale ja i Rudd mamy pewne niedokończone sprawy.
Damy radę. Nie boję się.
Na pewno tego chcesz?
- Jasne. - Czekałeś na to?
- Tak. - Zaczniemy łatwo.
Jedna noga, lewa ręka.
Szczęście nowicjusza.
Spoko.
- Za łatwo. - Rozgrzewam się.
Patrzcie.
- Nic ci nie jest? - Chryste!
Boże.
Rozchodź ból.
- Jeszcze raz. - Jasne.
Nie boję się.
Będzie grzmot i błyskawica.
Ja piórkuję!
Żyjesz? Skończmy z tym.
Nie. Dawaj piłkę.
Patrz.
To pewnie przez uraz głowy.
Jeszcze raz. To rozgrzewka.
Kobe!
Kosz jest zepsuty.
Krzywy jakiś. Zauważyłeś?
Nieźle!
- Co wy na to! - Dobra.
Reklama Braci Brokerów, ujęcie pierwsze.
- Jestem Rudd Landy. - Tu Marcus Landy.
Bracia Brokerzy, spece od nieruchomości.
Znajdziemy wam wymarzony dom,
czy na wynajem, czy do zakupu. Prawda?
Ale nic nie jest wieczne, a ideały nie istnieją.
I wszyscy spotkamy się kiedyś ze Stwórcą.
Cięcie. Może nieco pogodniej?
- Chciałem być szczery. - Spróbujmy jeszcze raz.
Chcesz masaż pleców?
Nie, dzięki.
- Dobrze ci zrobi. - Wal się.
Zgłębiłem go w Bangkoku.
Na początku boli, ale musisz zaufać.
Przepraszam. Myślałem, że płoniesz.
Wsiadaj do tego...
Dzięki!
O tak. Przywitaj się z moim Fraglesem.
Nie kojarzę go.
To mniej znane dzieło Jima Hensona!
Na kolana, suko.
Chcesz być moim kiblem?
Że co? Możemy jeszcze raz?
Reklama Braci Brokerów, ujęcie piąte.
Jestem Rudd Landy.
Tu Marcus Landy. Jesteśmy Braćmi Brokerami.
Jeśli nie spodoba ci się dom od nas, odkupimy go za dwa razy tyle.
Cięcie. Nieprawda.
- Dlaczego? - Kaszana.
Cholera. Przepraszam. Mój błąd.
Kurwa! Jestem idiotą.
Świetnie ci idzie. Wyluzuj.
- Nazywasz mnie kłamcą? - Najwyraźniej.
Uspokójcie się.
Meryl Streep nie przemawiała od 20 lat.
Dubluje ją mały Filipińczyk,
a my wklejamy ją na niego.
I działa.
Pomogę ci.
I trzy.
I... cztery.
Nie umyłem zębów. Przepraszam.
Jesteś moją skałą, moją opoką, moim wszystkim.
Odwal się!
Dobra.
Sukces!
Trochę w lewo. W drugie lewo.
Trochę w prawo.
Napsikasz do ust?
Wleciało mi do nosa!
To prymitywny humor.
Nie będę brał udziału w projekcie o tak obrzydliwym guście.
Winko w sam raz do dupy.
- Czego jeszcze chcesz, dziwaku? - 69, 72, 83.
Nie znam.
John Tesh skomponował na tym fortepianie utwór do NBA on NBC.
Zajebista piosenka.
Reklama Braci Brokerów, ujęcie 39.
Bracia Brokerzy zmiażdżą konkurencję!
Pomożemy ci uzyskać najbardziej umięśnioną...
- Nie mogę tak. - Serio?
Wyjmij wreszcie ten kij z rufy.
Że też sam na to nie wpadłem.
W Nowojorskich Graczach nowy sezon
i nowe emocje, bo pojawi się dwóch nowych kolesi.
Bo gdzie dwóch braci kombinuje, tam widz odlatuje.
Napisy: Sylwester Stachowicz